1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

All

Wielkość łechtaczki a reakcje seksualne

Badania dowiodły, że wielkość łechtaczki nie ma żadnego wpływu na szybkość i intensywność reakcji seksualnych kobiety. Bowiem zarówno u kobiet posiadających dużą, jak i małą łechtaczkę, a zwłaszcza żołądż, stwierdzano takie same reakcje seksualne. Podobnie nie znaleziono dowodów na to, że specyficzne reakcje łechtaczki odgrywają jakąkolwiek rolę w reakcjach seksualnych kobiety (zarówno u kobiet przeżywających wielokrotnie orgazmy, jak i u tych, które nie były zdolne do osiągnięcia orgazmu, stwierdzono podobne reakcje, polegające na nabrzmiewaniu żołędzi, wydłużeniu trzonu łechtaczki itp.). Natomiast poglądy na rolę lokalizacji łechtaczki w stosunku do górnego wejścia do pochwy wymagają pewnej modyfikacji. Van de Velde (1948) i inni badacze zakładali, że niskie zawieszenie łechtaczki ułatwia bezpośredni jej kontakt z górną powierzchnią członka w czasie stosunku, co sprzyja wzrostowi podniecenia seksualnego kobiety aż do osiągnięcia przez nią orgazmu. Tymczasem badania wykazały, że członek, niezależnie od umiejscowienia łechtaczki, bardzo rzadko ma bezpośredni kontakt z jej żołę- dzią w czasie stosunku płciowego, a jeśli nawet, to tylko w czasie pierwszej fazy cyklu reakcji seksualnych, tj. w fazie podniecenia. Wynika to stąd, że w fazie plateau17 zawsze następuje przesunięcie się łechtaczki ku górze z jej normalnej pozycji zwisającej nad sromem, co uniemożliwia jej żołędzi jakikolwiek bezpośredni kontakt z członkiem. A więc wartość zalecanych dotychczas technik spółkowania (i pozycji przy stosunkach), mających umożliwiać bezpośredni kontakt członka z żołędzią łechtaczki jest dość ograniczona, poczynając od fazy plateau cyklu reakcji seksualnych. Jedynie wówczas, gdy kobieta znajduje się w pozycji odwrotnej (tj. od góry nad leżącym na wznak mężczyzną) lub na boku, dochodzi do bezpośredniej stymulacji łechtaczki, ponieważ spojenia łonowe mężczyzny i kobiety znajdują się wówczas naprzeciwko siebie.’

PRZEKONANIA POTOCZNE NA TEMAT ŻYCIA SEKSUALNEGO

Przekonania potoczne związane są z epoką, obyczajem, środowiskiem, z dominującymi w danej kulturze tendencjami, z mniemaniami wpojonymi tradycją, słowem, rozwijają się one na tle sytuacji, stanowiąc zarazem jeden z jej czynników. Dlatego też obok rekonstrukcji najbardziej rozpowszechnionych na temat życia seksualnego przeświadczeń, trzeba będzie uwzględnić pewne typowe odmienności, pojawiające się współcześnie w kulturze krajów wysoko rozwiniętych. Zupełnie inne poglądy na sprawy seksualności panują w krajach afrykańskich, w Indiach czy na Dalekim Wschodzie, ale nie będziemy rozszerzać naszych rozważań na te obszary, ponieważ w zasadzie nie mają one wpływu na poglądy i praktykę życiową seksualności panującą w sferze naszej kultury.

Zakrzepy żył miednicy małej

Niedorozwój układu tętniczego idzie nierzadko w parze z niedorozwojem narządów płciowych kobiety, czym tłumaczy się występowanie u takich kobiet spóźnionego pokwitania, a potem skąpego miesiączkowania i bólów podczas miesiączek. Z drugiej jednak strony u dziewcząt z niedorozwojem tętnic trafiają się względnie często także krwawienia okresu pokwitania (menorrhagiae pubertatis).

U kobifet starszych wykazujących nadciśnienie, zwłaszcza na tle arteriosclerosis, przychodzi dość często do obfitych krwawień miesiączkowych. Zmiany miażdżycowe występują czasem w naczyniach macicy wcześniej niż w innych częściach ciała, zwłaszcza u kobiet, które rodziły wiele razy. Silne krwawienia maciczne (apoplexia uteri) mogą w takich przypadkach powodować duże straty krwi.

Metoda rejestracji temperatury skóry prącia w czasie erekcji

– 1. Na początku przygotowano poliwinylowy wąż napełniony wodą, który umocowano wokół prącia. Wzrost ciśnienia wywołany przez powiększające się rozmiary prącia oddziaływał na poziom wody wewnątrz węża było to obiektywnie rejestrowane, umożliwiając obserwacje i mierzenie erekcji. Zastosowanie tego fallopletyzmografu umożliwiało ilościowe pomiary dzięki występującym zmianom poziomu wody. :

Powierzchnia otrzewnowa macicy

Powierzchnia otrzewnowa macicy tworzy lejek skierowany ku dołowi. Brzegi tego lejka są wyczuwalne przez powłoki brzuszne w postaci wystającego pierścienia. Lejek ten nie jest zbyt głęboki i zwykle jest pusty, czasem jednak zawiera jajowody i jajniki, a w przypadkach świeżego wynicowania poporodowego – nawet pętle jelita cienkiego.

SCHORZENIA WYWOŁANE URAZEM TRZONU MACICY

Pominąwszy pęknięcia trzonu macicy w przebiegu nieprawidłowych porodów oraz okaleczenia będące następstwem nieodpowiedniego postępowania w czasie pewnych zabiegów położniczych – przebicia ściany macicy mogą się niekiedy przytrafiać podczas wyłyżeczkowania (excochleatio uteri) lub rozszerzenia szyjki macicy (dilatatio cewicis), szczególnie łatwo, jeśli macica jest mała, a trzon jej silnie zgięty wobec szyjki (retrofleńo, hyperantefiexio)t a także jeśli ściana narządu jest rozmiękła i roz- pulchniona wskutek stanu zapalnego lub rozwijającego się nowotworu złośliwego.

Transport plemników i możliwość zapłodnienia jaja

Transport plemników w narządzie płciowym kobiety, procesy, które w tym czasie umożliwiają męskim komórkom wykazanie swych zdolności zapładniających oraz procesy, które przygotowują jajo do zapłodnienia przez plemnik są zależne od warunków powstałych w pochwie, szyjce macicy, w macicy oraz w jajowodzie. Warunki te są uzależnione od produkcji hormonów.

Odsetek występowania raka w pooperacyjnych kikutach szyjki

Sposób ten ma tę wyższość nad innymi mniej radykalnymi, że nie spostrzega się po nim ani nawrotów, ani też powstawania raka w kikucie pooperacyjnym. Śmiertelność nie jest większa niż przy zastosowaniu innych metod. Prowadzi jednak – wcześniej lub później – do zbliznowacenia sklepień pochwy, skrócenia ich, a czasem i do zapalenia pochwy, które mogą utrudniać stosunki płciowe. Przeciwwskazanie do wyboru tej metody stanowią świeże zakażenie sromu i pochwy albo takie miejscowe warunki anatomiczne, które mogłyby b)ć powodem zbytniego przedłużenia się operacji. Zabieg może być wykonany tak drogą brzuszną, jak i przez pochwę.

Gruczoły Bartholina i opuszki przedsionka

Opuszki przedsionka są to narządy parzyste, znajdujące się w ścianie sromu, długości 3-4 cm, zbudowane z tkanki gąbczastej, leżące po obu stronach wejścia do pochwy u podstawy warg sromowych mniejszych. Są to ciała jamiste przedsionków, stanowiące odpowiednik opuszki prącia. Przy podnieceniu seksualnym ciała jamiste wypełniają się krwią, co doprowadza do wytworzenia się dwóch miękkich poduszek zwężających wejście do pochwy.

GRANICE NORMY I PATOLOGII SEKSUALNEJ CZĘŚĆ 2

Ścisłe odgraniczenie normy od patologii w ujęciu medycznym ma ogromne znaczenie dla lekarzy, bowiem pozwala na odróżnienie stanu prawidłowego od chorobowego, wymagającego leczenia. Różnicowanie to jest ważne, jeśli nie chce się czynności lekarskich zbytnio rozszerzyć na wszelkiego rodzaju problemy seksualne, wchodzące raczej w zakres psychologii seksualnej. W tym ostatnim przypadku lekarz stałby się zwykłym doradcą. Wprawdzie porada, nawet jednorazowa, również może mieć charakter leczniczy, ale nie powinna się stawać centralnym zadaniem lekarza. Nie przeczy to tezie, że ingerencja lekarska usprawiedliwiona jest w każdym przypadku poprzez sam fakt zwrócenia się człowieka do lekarza, w myśl zasady wygłoszonej przez Weizsackera, że „chory jest, kto zwraca się do lekarza”.