Podanie surowicy w błonicy

Dzięki temu unikamy nadmiernego obarczania białkiem obcogatunko- wym, co dla organizmu chorego nie jest bez znaczenia. Szczególnie należy mieć na uwadze osobników, którzy kiedyś już surowicę tego gatunku zwierzęcia otrzymali. U osobników uczulonych ponowne podanie surowicy może dopiero nastąpić po odczuleniu ich metodą Besredki, w przeciwnym razie doszłoby do groźnego dla życia wstrząsu. Drugim zjawiskiem występującym u osobników uczulonych po podaniu surowicy jest choroba posurowicza, która występuje po upływie 7—14 dni od chwili podania surowicy. Najistotniejszymi jej objawami są: gorączka, wysypka na skórze o typie najczęściej pokrzywkowym, czasem odrowym albo płoniczym, przeważnie cechuje ją polimorfizm. Wysypka swędzi lub piecze, niekiedy równocześnie występują obrzęki. Dalszymi objawamLsą bóle, obrzęki stawów, objawy ze strony przewodu pokarmowego, jak wymioty, rozwolnienie, czasem objawy duszności, zaburzenia krążenia, przyspieszona akcja serca, spadek ciśnienia krwi. We krwi stwierdza się leukopenię z eozynofilią.

Czytaj dalej

Rozpoznanie krztuśca

Rozpoznanie krztuśca jest trudne w okresie kataralnym, kiedy jeszcze nie ma objawów typowych, podczas gdy zaraźliwość jego jest najwyższa. Podejrzenie w kierunku krztuśca budzić powinny: 1) intensywny, wymagający dużego wysiłku kaszel z brakiem zmian osłuchowych i opuko- wych w narządzie oddechowym, 2) występowanie kaszlu w nocy, 3) brak lub też nieznaczna gorączka przy utrzymującym się uporczywym kaszlu,

Czytaj dalej

Objawy hipotrepsji

Pojawiają się objawy zaburzeń krążenia: tony serca są głuche, tętno słabo napięte, kończyny są chłodne. We krwi stwierdzamy niedokrwistość niedobarwliwą z leukocytozą i limfo- cytozą sięgającą do 8-0—9-0%.

Czytaj dalej

Ustąpienie objawów zatrucia

Istotnym dowodem słusznego rozumowania będzie ustąpienie objawów zaburzenia po zmianie pokarmu naturalnego, lub też zastosowania odżywiania sztucznego.

Czytaj dalej

Z leków podajemy atropinę

Leczenie nie jest łatwe i wymaga dużej cierpliwości. W lekkich przypadkach zwracamy uwagę na uregulowanie techniki odżywiania. Pożywienie podajemy nieco częściej (co 2 godziny — 1-0 razy na dobę), przy czym stanowczo unikamy przekarmiania. Dobre wyniki daje również podawanie 1—2 łyżeczek pożywienia papkowatego (kaszki, kleiku) tuż przed każdym posiłkiem. W przypadkach ciężkich należy podawać łyżeczką pokarm zestrzyknięty często i w małych ilościach. Po uzyskaniu poprawy zwiększamy stopniowo ilość z równoczesnym zmniejszeniem liczby posiłków. W przypadkach bardzo ciężkich należy podawać pożywienie skoncentrowane (pokarm lub mleko krowie z dodatkiem 17°/o cukru i 2% laktosanu). Pamiętać należy o unoszeniu dziecka do pozycji pionowej bezpośrednio po karmieniu, a w przerwie między karmieniami o układaniu go na prawym boku. Płukanie żołądka przed posiłkiem kilkakrotnie w ciągu dnia roztworem fizjologicznym soli kuchennej lub płynem Ringera powoduje oczyszczenie żołądka z treści i śluzu, co zmniejsza pobudliwość błony śluzowej żołądka. W związku z występującym często odwodnieniem i równoczesnym obniżeniem zawartości chloru w ustroju konieczne jest nawodnienie ustroju drogą parenteralną, za pomocą roztworu fizjologicznego soli kuchennej lub płynu Ringera.

Czytaj dalej

Drożdżowiec

Zwykle zakażenie grzybem Candida albicans zaczyna się od jamy ustnej, skąd grzyby w postaci zarodników mogą dostać się do górnych dróg oddechowych i płuc. Z jamy nosowo-gardłowej zakażenie może się szerzyć i objąć ucho środkowe, a nawet tkankę mózgową. Zwłaszcza u małych niemowląt istnieje duża skłonność do uogólniania się procesu.

Czytaj dalej

Odżywianie dzieci z hipotrepsją

W odżywianiu dzieci z hipotrepsją w razie niemożności zapewnienia pokarmu kobiecego należy stosować wyłącznie mleko sproszkowane, a ponieważ czynność przewodu pokarmowego jest obniżona, lepiej podawać mieszanki zakwaszone. Obliczając zapotrzebowanie jakościowe i ilościowe z początku podajemy nieco mniej (o 1—2 decynemów na 1 cm2 powierzchni jelit lub odpowiednią ilość kalorii) z powodu obniżonej tolerancji. Po stwierdzeniu poprawy, w razie dalszego braku przyrostu na wadze, zwiększamy stopniowo, lecz stosunkowo szybko, ilość poży-wienia. Pod względem jakościowym podajemy zwykle pożywienie należne dla danego wieku, a tylko wtedy, gdy takie postępowanie okaże się bezskuteczne lub jeżeli na plan pierwszy występują wyraźne zaburzenia przewodu pokarmowego, stosujemy mieszanki lecznicze i to nie przez czas dłuższy, z chwilą bowiem stwierdzenia wyraźnej poprawy dosyć szybko przechodzimy na pożywienie normalne. Zwracamy uwagę na dostatecznie wczesne podawanie pożywienia papkowatego (kaszki, jarzynki), witamin, zwłaszcza A, zespołu witaminy B, witamin C i D.

Czytaj dalej

Kurcz odźwiernika

Kurcz odźwiernika. Choroba ta występuje już we wczesnym okresie niemowlęctwa, nieraz już w drugim tygodniu życia, pod postacią uporczywych, gwałtownych wymiotów bezpośrednio po karmieniu, lub też i w przerwach między posiłkami. Spostrzegamy wtedy szybki i stały spadek na wadze, zaparcie lub stolce głodowe, powstaje obraz dziecka głodzonego. Ilości oddawanego moczu są skąpe. Wskutek uporczywych wymiotów następuje utrata chloru i spadek zasobu zasad. Często spostrzega się nadmierne wydzielanie soku żołądkowego. W ciężkich przypadkach może pojawić się obraz śpiączki hipochloremicznej. Przyczyną tego stanu jest pierwotny przerost mięśni odźwierinika i kurcz tych mięśni przypuszczalnie na drodze odruchowej u niemowląt ze wzmożoną pobudliwością układu nerwowego. Przyczyna przerostu mięśni odźwier- nika jest jeszcze nie znana. Często spotykanym objawem jest mniejszego lub większego stopnia odwodnienie (exsiccosis).

Czytaj dalej

Niedostateczna ilość pokarmu naturalnego

Również zbyt długie karmienie wyłącznie piersią (przez jeden rok, a nawet do dwóch lat) może być przyczyną różnych zaburzeń w odżywianiu, ponieważ jest ono niedostateczne pod względem jakościowym. Pociągnąć to może za sobą duże niedobory, zwłaszcza białkowe, witaminowe i soli mineralnych, co w konsekwencji doprowadzić może do ciężkich zaburzeń ogólnej przemiany materii.

Czytaj dalej

Etiologia

Schorzenie to może występować w wieku niemowlęcym, przy czym może ono być wrodzone.

Etiologia nie jest jeszcze zupełnie wyjaśniona. Na ogół przypuszcza się, że jakiś czynnik uszkadza płód w czasie ciąży. Obecnie przyjmuje się, że prawdopodobnie główną przyczyną jest wrodzony i dziedziczny brak jakiegoś enzymu. Zmiany w trzustce powstają prawdopodobnie wskutek zaczopowania gęstym śluzem przewodów wyprowadzających trzustki, co jest przyczyną zmian zwyrodnieniowych, łączno tkankowych, rozstrzeniowych. Również w płucach spostrzega się zmiany, jak prze-wlekłe zapalenie oskrzeli, od oskrzelowe zapalenie płuc, rozstrzenie oskrzeli, ropnie płuc. Za przyczynę zasadniczą zmian w płucach uważa się obecność szczególnie gęstego śluzu, powodującego zamknięcie światła oskrzelików przy równoczesnym wtórnym zakażeniu różnego rodzaju zarazkami. Obecność patologicznego śluzu stwierdza się również w jelitach, wątrobie i węzłach, w układzie moczowym oraz w śliniankach podjęzykowyoh i podszczękowych.

Czytaj dalej

Hipertrofia

Jeżeli dziecko jest stale przekarmiane ilościowo lub jakościowo, np. nadmiarem mleka lub węglowodanów, może ono nadmiernie przybierać na wadze. Mimo że robi ono na pierwszy rzut oka wrażenie świetnie odżywionego, to w istocie jest ono „nalane” (z powodu nadmiaru wody nie dość ściśle związanej z tkankami), blade. Tkanki są znacznie mniej napięte, zwykle towarzyszy mniej lub więcej zaznaczona anemia. Ogólna obniżona odporność ustroju należy do cech charakterystycznych tego schorzenia, stąd też duża skłonność do zachorowania.

Czytaj dalej

Morfologiczne zmiany w CHOROBIE REUMATYCZNEJ

Anatomia patologiczna. Morfologiczne zmiany dotyczą tkanki łącznej. Są one wynikiem zmian chemicznych w substancji podstawowej i we włóknach kolagenowych. Substancja podstawowa ulega obrzękowi, włókna kolagenowe pęcznieją. Dochodzi do zwyrodnienia włóknikowatego z wytworzeniem się ogniskowej martwicy tkanki łącznej. W dalszym etapie w ogniskach iych pojawiają się wielojądrzaste komórki olbrzymie i bazofilne komórki tkanki łącznej. Otacza je wieniec komórek plazmatycznych i limfocytów. Stanowi to typowy guzek Aschoffa. Po pewnym okresie znikają masy włókni- kowate oraz komórki duże, a nieliczne pozostałe przybierają kształt młodych komórek tkanki łącznej i stopniowo wytwarza się blizna. Zarówno odczyny wysiękowe, jak i wytwórcze mogą występować w różnym nasileniu w tych samych okresach. W przebiegu procesu chorobowego dotyczącego błon surowiczych ustroju przeważają odczyny wysiękowe. Innym razem dochodzi do znacznych zmian wytwórczych w postaci zrostów — podobnie jak to bywa w przypadku reumatycznego zapalenia osierdzia.

Czytaj dalej

Niedokrwistość pochodzenia pokarmowego

Niedokrwistość występuje głównie u niemowląt żywionych nieodpowiednio pod względem jakościowym i ilościowym, przy czym jest ona stałym objawem towarzyszącym w stanach dystrof-icznych wieku niemowlęcego. Przyczyna może być zewnątrzpochodna (egzogenna) w przypadkach niedoboru żelaza i innych soli mineralnych oraz witamin lub wewnątrzpochodna (endogenna) z powodu wrodzonej dyspozycji, np. u wcześniaków, u których stwierdza się mały zapas żelaza w wątrobie.

Czytaj dalej

Objawy zatrucia

W razie zauważenia objawów zatrucia (zaczerwienienie twarzy, niepokój) należy natychmiast przerwać podawanie atropiny.

Czytaj dalej

Zobacz

Kategorie – medycyna

Zobacz